درمان کف پای صاف

کف پای صاف (تعریف،تشخیص،درمان)

کف پای صاف (تعریف،تشخیص،درمان). صافی کف پا (که به آن pes planus یا قوس افتاده نیز می‌گویند) یک بدشکلی وضعیتی است که در آن قوس‌های کف پا فرو می‌ریزند و کل کف پا در تماس کامل یا تقریباً کامل با زمین قرار می‌گیرد.

یک رابطه عملکردی بین ساختار قوس پا و بیومکانیک ساق پا وجود دارد. قوس یک اتصال کشسان و فنری بین جلوی پا و پای عقبی ایجاد می کند به طوری که اکثر نیروهای وارد شده در طول تحمل وزن روی پا می تواند قبل از رسیدن نیرو به استخوان های بلند ساق و ران از بین برود.

در پس پلان، سر استخوان تالوس به سمت وسط و دیستال از استخوان ناویکولار جابجا شده است. در نتیجه، رباط استخوانی پلانتار (رباط چشمه) و تاندون عضله خلفی تیبیالیس به حدی کشیده می شود که فرد مبتلا به پس پلان عملکرد قوس طولی داخلی (MLA) را از دست می دهد. اگر MLA در هر دو حالت نشسته و ایستاده وجود نداشته باشد یا غیرفعال باشد، فرد صافی کف پای “سفتی” دارد. اگر MLA هنگام نشستن یا ایستادن روی انگشتان پا وجود داشته باشد و عملکرد داشته باشد، اما این قوس با در نظر گرفتن حالت صاف کف پا ناپدید می‌شود، فرد صافی کف پایی «لطف» دارد. این وضعیت اخیر اغلب با پشتیبانی از قوس درمان می شود.

با این حال، یک کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده اخیر هیچ شواهدی مبنی بر اثربخشی درمان کف پای صاف در کودکان از طریق ارتزهای گران‌قیمت تجویز شده (به عنوان مثال، درج کفش) یا ارتزهای بدون نسخه ارزان‌تر پیدا نکرد.

—–کف پای صاف (تعریف،تشخیص،درمان)—–

سه مطالعه (به نقل‌قول‌های زیر در بخش عملکرد نظامی رجوع کنید) در مورد سربازان استخدام شد.ه هیچ شواهدی مبنی بر افزایش آسیب یا مشکلات پا، به دلیل صافی کف پا، در جمعیتی از افرادی که بدون مشکل قبلی پا به سن خدمت می‌رسند، نشان نداده‌اند. با این حال، از این مطالعات نمی توان برای قضاوت در مورد آسیب احتمالی آینده ناشی از این بیماری در سنین پایین تر استفاده کرد. همچنین نمی‌توان آن‌ها را برای افرادی که صافی کف پایشان با علائم پا همراه است یا علائم خاصی در سایر قسمت‌های بدن (مانند ساق پا یا پشت) که احتمالاً به پا مراجعه می‌کنند، اعمال کرد.

درمان کف پای صاف

کودکان

مطالعات نشان داد.ه است که صافی کف پا یک اتفاق رایج در کودکان و نوجوانان است. قوس بدن انسان در دوران نوزادی و اوایل کودکی به عنوان بخشی از رشد طبیعی ماهیچه ها، تاندون ها، رباط ها و استخوان ها رشد می کند. قوس‌های صاف در کودکان معمولاً با پیشرفت کودک در دوران نوجوانی و بزرگسالی به قوس‌های بلند تبدیل می‌شوند. کودکانی که کف پای صاف دارند بیشتر در معرض خطر ابتلا به درد زانو، لگن و کمر هستند. یک کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شد.ه در سال ۲۰۰۷ هیچ شواهدی مبنی بر اثربخشی درمان صافی کف پا در کودکان از طریق ارتزهای گران‌قیمت تجویز شد.ه (درج کفش) یا ارتزهای بدون نسخه ارزان‌تر پیدا نکرد. به عنوان یک علامت، کف پای صاف معمولاً با شرایط ژنتیکی اسکلتی عضلانی مانند دیسپراکسی، شلی رباط یا بیش حرکتی همراه است.

تشخیص

از آنجایی که بعید است کودکان به تنهایی به صافی کف پا مشکوک شوند یا تشخیص دهند، مهم است که مراقبان بزرگسال خودشان این موضوع را بررسی کنند. علاوه بر بازرسی چشمی از پاها و الگوی آج روی کف کفش، مراقبین باید متوجه شوند که راه رفتن کودک غیرعادی است یا به نظر می رسد کودک از راه رفتن درد دارد. کودکانی که از دردهای عضلانی ساق پا، درد قوس پا یا هر درد دیگری در اطراف ناحیه پا شکایت دارند، ممکن است در حال توسعه یا صافی کف پا باشند.

درمان

تمرین پا، استفاده از ژیمناستیک پا و پابرهنه رفتن در زمین های مختلف، می تواند شکل گیری قوس ها را در دوران کودکی تسهیل کند، به طوری که قوس توسعه یافت.ه در اکثر افراد در سنین چهار تا شش سالگی رخ می دهد. شلی رباط نیز از جمله عواملی است که با صافی کف پا مرتبط است. یک مطالعه پزشکی در هند با تعداد نمونه بزرگی از کودکانی که با کفش‌ها بزرگ شد.ه‌اند و سایرین پابرهنه‌اند، نشان داد که قوس‌های طولی پابرهنه‌ها عموماً قوی‌ترین و بالاترین سطح را در یک گروه نشان می‌دهند و صافی کف پا در کودکان کمتر دید.ه می‌شود. که با صندل یا دمپایی بزرگ شد.ه بودند تا در میان کسانی که کفش های پنجه بست.ه پوشید.ه بودند.

با تمرکز بر تأثیر کفش بر شیوع پس پلان، مطالعه مقطعی انجام شده بر روی کودکان اشاره کرد که پوشیدن کفش در اوایل دوران کودکی می‌تواند برای رشد قوس طولی میانی طبیعی یا بالا مضر باشد. آسیب پذیری کف پای صاف در میان کودکان کفش پوش در صورتی افزایش می یابد که کودک دچار شلی رباط باشد. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که کودکان به بازی با پای برهنه در سطوح مختلف زمین تشویق می‌شوند و دمپایی و صندل در مقایسه با کفش‌های پنجه بست.ه ضرر کمتری دارند. به نظر می رسد که کفش های پنجه بست.ه بیشتر از دمپایی یا صندل از رشد قوس پا جلوگیری می کنند. این نتیجه گیری ممکن است نتیجه این تصور باشد که فعالیت ماهیچه ای ذاتی قوس برای جلوگیری از افتادن دمپایی و صندل از پای کودک لازم است. در کودکانی که علائم کمی دارند، ارتز توصیه نمی شود.

 

درمان کف پای صاف

—–کف پای صاف (تعریف،تشخیص،درمان)—–

بزرگسالان

صافی کف پا همچنین می‌تواند در بزرگسالی (“کف پای صاف اکتسابی بزرگسالان”) به دلیل آسیب، بیماری، استرس غیرمعمول یا طولانی مدت به پا، بیومکانیک معیوب، یا به عنوان بخشی از روند طبیعی پیری ایجاد شود. این بیشتر در زنان بالای ۴۰ سال دید.ه می شود. عوامل خطر شناخته شد.ه عبارتند از چاقی، فشار خون بالا و دیابت صافی کف پا همچنین می تواند در زنان باردار در نتیجه تغییرات موقتی به دلیل افزایش الاستین (الاستیسیته) در دوران بارداری رخ دهد. با این حال، اگر در بزرگسالی ایجاد شود، کف پای صاف به طور کلی برای همیشه صاف می ماند.

اگر یک جوان یا بزرگسال در حالی که در وضعیت تحمل وزن کامل ایستاده است صاف به نظر می رسد، اما زمانی که فرد کف پا را خم می کند، یا انگشتان پا را به سمت عقب می کشد و بقیه پا را روی زمین قرار می دهد، قوس پا ظاهر می شود، به این حالت صافی کف پای انعطاف پذیر می گویند. این یک قوس فروریخته واقعی نیست، زیرا قوس طولی میانی هنوز وجود دارد و مکانیسم بادگیر هنوز کار می کند. این ارائه در واقع به دلیل پرون شدن بیش از حد پا (غلتیدن به سمت داخل) است، اگرچه اصطلاح “پا صاف” همچنان قابل استفاده است زیرا یک اصطلاح تا حدودی عمومی است. تمرین عضلانی پا مفید است و اغلب بدون در نظر گرفتن سن منجر به افزایش ارتفاع قوس می شود.

پاتوفیزیولوژی

تحقیقات نشان داد.ه است که نمونه‌های تاندون افرادی که از صافی کف پای بزرگسالان رنج می‌برند، شواهدی از افزایش فعالیت آنزیم‌های پروتئولیتیک نشان می‌دهند. این آنزیم ها می توانند اجزای تشکیل دهنده تاندون های درگیر را بشکنند و باعث ریزش قوس پا شوند. در آینده، این آنزیم ها ممکن است به اهدافی برای درمان های دارویی جدید تبدیل شوند.

 

تشخیص

بسیاری از متخصصان پزشکی می توانند با معاینه بیمار در حالت ایستاده یا فقط نگاه کردن به آنها، صافی کف پا را تشخیص دهند. با بالا رفتن از نوک پا، زمانی که این کف پای صاف انعطاف پذیر در کودکی با مفاصل شل است، تغییر شکل اصلاح می شود. چنین اصلاحی در بزرگسالان با کف پای صاف سفت دید.ه نمی شود.

یک تشخیص آسان و سنتی خانگی، آزمایش «ردپای مرطوب» است که با خیس کردن پاها در آب و سپس ایستادن روی سطح صاف و هموار مانند بتن صاف یا مقوای نازک یا کاغذ سنگین انجام می‌شود. معمولاً هر چه کف پا بیشتر تماس پیدا کند (جای پایی از خود به جا می گذارد)، کف پا صاف تر است. در موارد شدیدتر، که به عنوان صافی کج شد.ه شناخته می شود، کل لبه داخلی ردپا ممکن است در واقع به سمت بیرون برآمد.ه شود، جایی که در قوس معمولی تا بلند، این قسمت از کف پا اصلاً با زمین تماس پیدا نمی کند.

در رادیوگرافی ساده، صافی کف پای را می توان با چندین معیار تشخیص داد و درجه بندی کرد، که مهمترین آنها در بزرگسالان زاویه پوشش تالوناویکولار، گام پاشنه، و زاویه تالار-۱ متاتارس (زاویه میری) است. زاویه پوشش تالوناویکولار به طور غیر طبیعی در کف پای صاف به صورت جانبی چرخیده است. معمولاً تا ۷ درجه چرخش جانبی دارد، بنابراین چرخش بیشتر نشان دهنده صافی کف پا است. برای تشخیص ناهماهنگی، معمولاً باید رادیوگرافی روی پاهای تحمل کننده وزن انجام شود.

—–کف پای صاف (تعریف،تشخیص،درمان)—–

درمان

اکثر کف پای صاف انعطاف پذیر بدون علامت هستند و باعث درد نمی شوند. در این موارد معمولاً هیچ دلیلی برای نگرانی وجود ندارد. کف پای صاف سابقاً دلیل سلامت جسمی برای رد خدمت در بسیاری از ارتش ها بود. با این حال، سه مطالعه نظامی بر روی بزرگسالان بدون علامت (به بخش زیر مراجعه کنید)، نشان می‌دهد که افراد دارای کف پای صاف بدون علامت حداقل به اندازه جمعیت با درجات مختلف قوس پا، در برابر استرس پا مقاوم هستند.

در مطالعه ای که برای تجزیه و تحلیل فعال شدن عضله خلفی تیبیالیس در بزرگسالان مبتلا به پس پلان انجام شد، اشاره شد که تاندون این عضله ممکن است ناکارآمد باشد و منجر به از کار انداختن علائم تحمل وزن مرتبط با تغییر شکل اکتسابی کف پای صاف شود. نتایج مطالعه نشان داد که آزمودنی‌ها در حالی که پابرهنه بودند، ماهیچه‌های اضافی ساق پا را فعال می‌کردند تا تمرینی را انجام دهند که در مقابل القای پا مقاومت می‌کرد. با این حال، هنگامی که همان افراد تمرین را در حالی که از ارتز و کفش حمایت کننده قوس استفاده می کردند، انجام دادند، تیبیالیس خلفی به طور انتخابی فعال شد. چنین اکتشافاتی نشان می‌دهد که استفاده از کفش‌هایی با ارتزهای قوس‌دار مناسب، فعال‌سازی انتخابی عضله خلفی تیبیالیس را افزایش می‌دهد، بنابراین به عنوان یک درمان کافی برای علائم نامطلوب پس پلان عمل می‌کند.

—–کف پای صاف (تعریف،تشخیص،درمان)—–

صافی کف پا سفت و سخت، وضعیتی که در آن کف پا به شدت صاف است، حتی زمانی که فرد نمی‌ایستد. اغلب نشان‌دهنده مشکل قابل‌توجهی در استخوان‌های پای آسیب‌ دید.ه است و می‌تواند باعث درد در حدود یک چهارم افراد مبتلا شود. سایر بیماری‌های مرتبط با صافی کف پا، مانند اشکال مختلف ائتلاف تارسال (دو یا چند استخوان در قسمت میانی پا یا عقبی که به‌طور غیرطبیعی به هم متصل شده‌اند.) یا یک ناویکولار جانبی (استخوان اضافی در قسمت داخلی پا) باید به سرعت درمان شوند.

معمولاً اوایل سال های نوجوانی، قبل از اینکه ساختار استخوانی کودک در بزرگسالی برای همیشه محکم شود. هم ائتلاف تارسال و هم یک ناوچه کمکی را می توان با اشعه ایکس تایید کرد. آرتریت روماتوئید می‌تواند تاندون‌های پا (یا هر دو پا) را از بین ببرد. که می‌تواند باعث این عارضه شود و درمان نشدن می‌تواند منجر به تغییر شکل و شروع زودهنگام استئوآرتریت مفصل شود. چنین وضعیتی می تواند باعث درد شدید و کاهش قابل ملاحظه توانایی راه رفتن حتی با ارتز شود. معمولاً فیوژن مچ پا توصیه می شود.

کف پای صاف

 

—–کف پای صاف (تعریف،تشخیص،درمان)—–

درمان صافی کف پا نیز ممکن است در صورت وجود درد مرتبط با پا یا ساق پا. یا اگر این بیماری زانوها یا کمر را تحت تاثیر قرار دهد، مناسب باشد. درمان ممکن است شامل ژیمناستیک پا یا سایر تمرینات باشد که توسط یک متخصص پا یا فیزیوتراپ توصیه شد.ه است. در موارد صافی شدید کف پا، برای کاهش ناراحتی باید از ارتزها طی فرآیندی تدریجی استفاده کرد.

در طی چند هفته، مقدار کمی مواد بیشتری به ارتز اضافه می شود تا قوس بلند شود. این تغییرات کوچک به ساختار پا اجازه می دهد تا به تدریج تنظیم شود. و همچنین به بیمار زمان می دهد تا با احساس پوشیدن ارتز سازگار شود. در برخی موارد، جراحی می‌تواند تسکین پایداری ایجاد کند و حتی قوس‌هایی را در جایی که قبلاً وجود نداشت ایجاد کند. باید به عنوان آخرین راه حل در نظر گرفت.ه شود، زیرا معمولاً بسیار وقت گیر و پرهزینه است. یک مداخله جراحی کم تهاجمی شامل یک ایمپلنت کوچک نیز در دسترس است. ایمپلنت داخل سینوس تارسی قرار می گیرد و از سر خوردن استخوان پاشنه و تالوس نسبت به یکدیگر جلوگیری می کند. این کار از فروپاشی سینوس تارسی جلوگیری می کند و در نتیجه از بروز علامت خارجی قوس افتاد.ه جلوگیری می کند.

عملکرد ورزشی

عوارض صافی کف پا در دو دسته قرار می گیرند که بدون علامت و علامت دار هستند. افرادی که کف پای صاف سفت و سخت دارند. معمولا علائمی مانند التهاب تاندون پا و زانو را نشان می‌دهند و توصیه می‌شود در هنگام مدیریت علائم، گزینه‌های جراحی را در نظر بگیرند. افراد با صافی انعطاف پذیر معمولاً در پاسخ به صافی کف پای خود اثرات بدون علامتی از خود نشان می دهند.

بر اساس اخبار AAP و دروازه مجله، صاف بودن کف پای انعطاف پذیر مانع عملکرد ورزشی نمی شود.

عموماً توسط متخصصان دویدن (عمدتاً از جمله برخی از مربیان بدنی، متخصصین پا، و تولیدکنندگان کفش) فرض می‌شود. که فردی که کف پای صاف دارد تمایل دارد که در فرم دویدن بیش از حد پرونیت کند. با این حال، برخی همچنین ادعا می‌کنند که افرادی که کف پای صاف دارند، اگر راه رفتن خنثی نداشته باشند. ممکن است دچار کم‌پرونی شوند. این متخصصان ادعا می‌کنند که با کفش‌های استاندارد دویدن، فردی که در فرم دویدن خود بیش از حد پروونه می‌کند. ممکن است بیشتر مستعد ابتلا به آتل‌های ساق پا، مشکلات کمر، و تاندونیت در زانو باشد. دویدن با کفش‌هایی با ساپورت داخلی اضافی یا استفاده از ارتزهای مخصوص کفش. ممکن است با کاهش پرونیشن به اصلاح فرم دویدن کمک کند و خطر آسیب را کاهش دهد.

عملکرد نظامی

مطالعاتی که ارتباط بین کف پای صاف و آسیب‌های فیزیکی در سربازان را تجزیه و تحلیل می‌کنند، بی‌نتیجه بوده‌اند.اما هیچ‌کدام نشان نمی‌دهد که صافی کف پا مانعی است، حداقل در سربازانی که بدون مشکل قبلی پا به سن سربازگیری رسیده‌اند. مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۵ بر روی استخدام‌کنندگان نیروی هوایی سلطنتی استرالیا که سربازان استخدام شد.ه را در طول دوره آموزشی اولیه آنها ردیابی می‌کرد. نشان داد که نه کف پای صاف و نه کف پاهای بلند هیچ تأثیری بر توانایی فیزیکی، میزان آسیب‌دیدگی یا استعداد دوپا نداشتند. اگرچه نتایجی از آزمایشات نظامی ارائه شد.ه است که نشان می دهد افراد دارای کف پای صاف آسیب کمتری دارند.

هیچ مطالعه فعلی در تشخیص کامل مضرات مزمن و طولانی مدت برای سلامتی که ناشی از فعالیت بیش از حد. (که برای ورزشکاران/سربازانی که با کف پای صاف انجام می‌دهند ضروری است.) و سایر اقدامات جبرانی که معمولاً توسط بدن در حین حرکت دوپا انجام می‌شود، موفقیت آمیز نبوده است. مطالعه متفاوت دیگری که روی ۲۹۵ نفر از نیروهای دفاعی اسرائیل به خدمت گرفت.ه شد. نشان داد که آنهایی که قوس‌های بلند داشتند، تقریباً چهار برابر بیشتر از کسانی که کم‌ترین قوس را داشتند. دچار شکستگی‌های استرسی شدند. مطالعه بعدی روی ۴۴۹ کارآموز جنگ ویژه نیروی دریایی ایالات متحده. هیچ تفاوت قابل توجهی در بروز شکستگی های استرسی در بین ملوانان و تفنگداران دریایی با ارتفاع قوس های مختلف نشان نداد.

 

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *