. کفی طبی – کفش طبی – بریس – اسکن پا: کفش طبی
جستجودرسایت

کفش طبی

۱۳۹۶/۰۱/۲۰

کفش طبی

به طور کلی، در زمان راه رفتن و یا انجام فعالیت های  مختلف با پا ، نیرویی از سمت زمین به کف پا وبدن منتقل می شود، گاه این نیروها معمولا حدود دو برابر وزن بدن هستند. به طوری که در حالت دویدن حتی این نیروها تا ۱۰ برابر وزن بدن هم به اندام ها منتقل خواهند شد. بنابراین کفش طبی نقش بسیار مهمی در انتقال و پخش نیرو از زمین به کف پا و در نهایت به بدن داشته باشد. و کفش طبی باعث جلوگیری و آسیب این نیروها به کف پا می شود.

کفش طبی

کفش طبی

کفش های طبی برای چه افرادی تجویز می شود:

  1. کسانی که دارای ناهنجاری های متحرک مانند صافی کف پا هستند.
  2. کسانی که دارای ناهنجاری های ثابت و درد پای همیشگی و مشکلاتی همچون خار پاشنه و التهاب کیسه زلالی زیر پاشنه هستند.
  3. در بعضی از مواقع و شرایط همچون بارداری، بعضی از خانم ها به دلیل اضافه وزن ناگهانی باید از این گونه کفش ها و کفی ها استفاده کنند.
  4. استفاده از کفی های طبی برای کودکان ۷ تا ۱۲ سال که کف پای آنها در حال شکل گیری است بسیار مناسب است زیرا از تغییر شکل پا جلوگیری و نیز سبب برخورداری از کف پایی استاندارد تا آخر عمر می شود.
کفش طبی

کفش طبی

سن مناسب برای استفاده از کفش های طبی

بهترین سن برای اصلاح و شکل گیری کف پا سنین خردسالی می باشد. تا کودک بتواند اولین گامهای خود را به درستی بردارد در بدو راه رفتن کودک پای آن گوشتی بوده و نیاز به کفشی دارد که پاشنه اش سفت و ساق دار باشد تا مچ پایش را بگیرد. بنابراین طریق کودک می تواند در راه رفتن محکم قدم بردارد. از نظر پزشکان متخصص استفاده از کفش طبی در افرادی که تغییر شکل آن ها هنوز به صورت ثابت درنیامده است، مفید است. یعنی در کودکان با استفاده از کفش طبی می توان صافی کف پا، پای طاقدیسی، انحراف پاشنه و انحراف زانوها به طرفین را اصلاح کرد. در سنین بالاتر نیز کفی اثر نگهدارنده دارد.

ویژگی های یک کفش طبی مناسب:

  • استحکام کفی طبی مناسب در کفش طبی
  • جلوگیری از نیروهای انتقال یافته از زمین به پا
  • یک کفش طبی باید کاملا اندازه پا باشد
  • یک کفش طبی باید ویژگی های کف و قوس پارا داشته باشد.
  • جلوی یک کفش طبی معمولا فضای بازی و راحتی برای انگشتان پا باید داشته باشد.
  • پاشنه کفش های طبی باید مناسب باشد
  • سطح داخلی کفش طبی باید یکنواخت باشد.
  • جنس رویه کفش های طبی باید نفش کش باشد یعنی رویه طوری داشته باشد تا به راحتی هوا در جریان باشد.
  • دور کفش که قسمت مچ پا را در بر می گیرد باید زبانه ای نرم داشته باشد.
  • پاشنه کفش های طبی یکی از مهمترین قسمت های کفش  است که اندازه پاشنه این کفش مناسب باید حدود۱٫۵ تا ۴ CM باشد.

نحوه مراقب از کفش های طبی

به دلیلی افزایش روز افزون قیمت کفش های طبی وزمان ساخت آن بهتر دیدیم که روشهایی را برای مراقب از این کفش های طبی و استفاده طولانی مدت از کفش طبی را برای شما بیان کنیم.

  1. برای تمیز نگه داشتن کفش های طبی حداقل هفته ای یکبار آن را واکس بزنید.
  2. چون در ساخت کفش های طبی از چرم و مواد طبیعی استفاده می شود از شستن ها اکیدا خوداری نمائید.
  3. در پا کردن و بیرون آوردن کفش های طبی حتما بندهای آن را باز کنید.
  4. هر سه ماه یکبار برای اصلاح کفش های طبی خود جهت اصلاح ساییدگی زیره و تغییر حالت اولیه کفش طبی خود اقدام نمایید.
کفش طبی

کفش طبی

کفش طبی یا کفش ارتوپدی آرامیس پوک چه خصوصیاتی دارد

مهمترین خصوصیات که هر کفش طبی یا ارتوپدی باید داشته باشد :
  • پنجه پهن و با ارتفاع : پنجه از مهمترین قسمت های کفش است. وقتی عرض یا ارتفاع پنجه کفش کم باشد بیماری های زیادی را ایجاد میکند. انگشتان پا باید در نوک کفش فضای کافی داشته باشند تا از هم جدا شوند و کمی به پایین و بالا بروند. دقت کنید بجای استفاده از کفش هایی با نوک تیز از کفش های با پنجه گرد استفاده کنید.
  • کفی قابل تعویض : سعی کنید کفشی بخرید که در آن کفی Insole قابل تعویض باشد. با این کار میتوانید با عوض کردن کفی ، اندازه و حجم کفش را زیاد و کم کنید تا زمانی که پا ورم کرد بتوان جا برای آن باز کرد و یا کفی ساده را با کفی طبی جایگزین کرد. وقتی پا عرق کرده کفی قابل تعویض در کم کردن رطوبت کفش میتواند موثر باشد. کفش مرطوب میتواند پاهای شما را به بیماری های قارچی مبتلا کند.
  • پشتی سفت و محکم : پشتی کفش طبی Heel counter قسمتی از کفش است که در قسمت پشت پاشنه پا قرار میگیرد. این پشتی باید سفت و محکم باشد. برای امتحان کردن پشتی کفش با شست خود بر روی آن فشار دهید. اگر فرو نرفت پشتی محکمی دارد
  • کف داخلی با شکل مناسب : کف کفش طبی از داخل Foot bed باید دارای قوس هایی باشد که با قوس های کف پا هماهنگ باشد. وزن بدن در داخل چنین کفشی بصورت متناسب برروی تمام سطح کف آن توزیع شده و پا در چنین کفی احساس راحتی میکند. مهمترین قوس کف پا قوس طولی آن است پس کف داخلی کفش باید در قسمت میانی و داخلی کمی برجسته تر باشد
  •  پاشنه مناسب : پاشنه Heel کفش از قسمت های مهم آن است. کفش طبی بدون پاشنه و کفش طبی با پاشنه بلند هر دو مضر هستند. ادازه پاشنه بطور متعادل باید حدود ۱٫۵ تا ۴ سانتیمتر باشد
  • کف قوسی شکل کفش : کف بیرونی کفش طبی Outsole باید قدری گوژ باشد تا وسط کفش پایین تر از دو انتهای آن قرار گیرد. راه رفتن در چنین کفشی بسیار راحت بوده و در هنگام راه رفتن، موقع اصابت پاشنه به زمین و موقع بلند شدن پنجه از زمین فشار زیادی به کف پا و مچ پا وارد نمیشود
  • سطح داخلی یکنواخت : با دست کشیدن به تمام سطح داخلی کفش باید متوجه شویم سطوح یکنواخت و قوس های نرمی در درون کفش وجود دارد. این چنین کفش هایی در موقع راه رفتن فشار کمتری را به پوست وارد میکنند
  • کفش طبی نفس کش : جنس رویی کفش باید طوری باشد که تهویه داخل کفش برقرار باشد. این تهویه برای عرق نکردن پا ضروری است
  • یقه و زبانی نرم : به جایی که اطراف مچ پا را میگیرد یقه کفش Shoe collae میگویند و زبانی کفش Shoe tongue برگه ای است که در زیر بندهای کفش طبی قرار میگیرد. این قسمت های کفش باید حاوی پد ها و بالشتک های نرمی باشد تا فشار کمتری به پوست وارد کند